Trip to Scotland!!!
Zaterdagmiddag vertrokken we met twee auto’s vanaf IJmuiden naar Newcastle upon Tyne. De auto’s waren vrijdag voorgeladen in Nijmegen; Peter zijn auto de ‘Loadrunner’ en de auto van Hero ‘Never come-home line’ zoals op de zonneklep van de DAF staat af te lezen.
Ik reed met de auto van Hero een DAF95 XF en dus een stukkie luxer als de auto van Peter. We waren geladen met buizen voor de offshore industrie met als bestemming Evanton, voor de firma Technip – Evanton Spoolbase.
De overtocht van IJmuiden met de DFDS ‘Queen of Scandinavia’ was erg rustig. Je zit zo ongeveer 15 uur op die boot. Bij deze boot kun je gewoon vooruit het schip oprijden en kun je in het schip een bocht maken zodat je er in Newcastle weer normaal vooruit vanaf kunt rijden. Heel gemakkelijk dus! Wel moet je je auto heel krappies naast een andere vrachtwagen zetten en je spiegel inklappen zodat er net ff wat meer ruimte is voor diegene die na jouw komt. Ook moet je er van tevoren voor zorgen dat je je spullen die je mee wilt nemen naar je hut KLAAR hebt staan, eenmaal aan boord heb je daar namelijk geen tijd meer voor en moet je zo snel als mogelijk je auto verlaten. Je auto wordt gelijk met spanbanden vastgezet zodat men overal op voorbereidt is .. dat vastzetten zegt dus niets over hoe het weer op zee zal zijn mocht je soms denken dat ze die auto’s alleen vastzetten als er hevig weer op komst is, dat vastzetten doen ze dus altijd.
We waren ingedeeld in twee hutten, iets waar Peter niet echt blij mee was. -) Maar dat hebben we bij de receptie snel geregeld en ik kreeg ook een keycard van Peters hut, we hebben Peters hut genomen omdat daar een raam in zat … niet dat je veel naar buiten zult kijken maar ik vind het gewoon wel een fijn idee – daglicht! Als chauffeur krijg je ook maaltijdbonnen – die zitten natuurlijk in de overtocht inbegrepen – Dinner en Breakfast. Eerst hebben we onze spullen naar de hut gebracht en zijn toen een tafelreservering gaan maken. Toen het schip uitvaarde zaten wij al aan tafel van het Seven Sea’s restaurant. Daar kun je ook kiezen of je het buffet neemt of van de kaart besteld. Wij kozen voor het buffet.
Ook is er natuurlijk een shop aan boord, maar echt veel dingen (goedkoop) hadden ze niet. Sigaretten en alcohol is sowieso niet meer goedkoop aan boord vanwege de EU.
De haven ligt meer landinwaarts. En voordat je van het schip af bent … duurt het ook nog wel ff. Eerst de luxewagens etc en dan pas de vrachtwagens. Ik dacht LINKS LINKS LINKS, want ik was nog wel wat bevreesd vanwege dat LINKSRIJDEN in Engeland. Uiteindelijk stelt het niets voor en heb ik me jaren lang teveel bezorgd gemaakt … wilde niet op Engeland rijden etc en zocht dus ook bedrijven uit die dit NIET deden. Maar in werkelijkheid is het dus SIMPEL en lijkt het heel natuurlijk dat linksrijden, alleen bij inhalen zit je dus aan de verkeerde kant van je cabine en ben je veel meer afhankelijk van je spiegels. Ook is inhalen op een tweebaansweg gevaarlijker als hier in NL, je moet dus vooral niet te dicht op je voorganger gaan zitten want dan zie je helemaal niets meer … maar zo slim was ik natuurlijk wel.
Links rijden is dus simpel. De enige ‘moeilijkheid’ nou ja niet echt moeilijk maar als je ergens bij een tankstation of plaats waar je ff hebt gestaan wegrijdt moet je wel je ervan bewust zijn dat je in Engeland LINKS moet rijden dus. Gelukkig heb ik die fout geen enkele keer gemaakt. En binnen een paar uur weet je niet beter. Ook op een tweebaansweg (sinlge carrageway) rijdt het gewoon super en je voelt je eigenlijk safer omdat je zo aan je eigen kant zit te sturen. Het nemen van een rotonde gaat ook als vanzelf. Je kunt het beste rustig op zo’n rotonde afrijden zodat je de verkeerssituatie rustig kunt overzien. Sta je vlak voor de rotonde dan zitten eigenlijk je spiegels in je eigen zichtsveld, wat je natuurlijk moet zien te voorkomen.
Van Newcastle upon Tyne reden we over de A1 richting Edinburgh, ter hoogte van Berwick upon Tweed kom je dan over de Scotish border. Waar we dus helaas geen tijd hebben genomen om een paar foto’s te schieten. Via Edingburgh en de Forth road Bridge (toll 1 pound per truck) reden we verder naar het noord. In Killross op de M90 hebben we onze eerste pauze gehouden, dit is bij een tankstation waar ze ook iets van een internetphone hebben (erg duur maar vooral onhandig) en een paar parkeerplaatsen voor vrachtwagens. Over het algemeen heb je in Scotland niet zoveel overnachtingsplaatsen voor vrachtwagens. Via Perth (waar kennen we die naam verder van?) ging het verder naar het Noorden de A9 op richting Inverness. Deze weg is afwisselend Single en Dual carrageway.
Op een Single carrageway mag je maar 40 mph dat komt overeen zo met ongeveer 65 km/uur. Maar wij hebben de hele weg eigenlijk met 80 km/uur gereden.
Via Inverness en de A9 kwamen we dan bij ons losadres aan, Evanton. We moesten er maandag lossen maar hebben toch even met de portier gepraat of er wellicht toch niet dan een kleine mogelijkheid was om zondagavond al te lossen (bedrijvigheid genoeg aldaar) … dat bleek niet zo te zijn. Maar niet geschoten is altijd mis toch? Overnacht bij een Shell tankstation vlakbij ons losadres.
Het lossen duurde wel even, want men moest er eerst zeker een half uur overna denken waar ze die pijpen gingen neerleggen. Dat gaat in NL toch ietswat sneller in z’n gang! Maar na lang overleg – hihihi wel 5 mensen die zich daarmee bemoeiden – waren ze eruit en konden wij dus gaan lossen.
Na gelost te hebben zijn, hebben we nog een Engels ontbijt genomen. Daarna zijn we naar Aberdeen gereden waar we vermoedelijk retourlading hadden. In Aberdeen zijn we eerst maar eens naar Grampian (vervoerder) gereden maar die wisten van niets … geen retourlading richting Nederland tenminste niet voor ons. Ze wisten gelukkig wel een locatie waar we onze auto’s konden parkeren want dat is daar nogal een probleem, in ieder geval heeft de wegbeheerder of de stad daar absoluut geen rekening mee gehouden. We hebben de auto’s aan de haven neergezet en zijn naar de winkelstraat van Aberdeen gelopen. Toen we in een boekhandel stonden werden we gebeld door de planner die voor mij een retourvracht had in Sunderland nabij Newcastle.
Die zelfde dag nog een stuk terug gereden en bij Killross overnacht waar het al behoorlijk druk was met vrachtwagens voor de nacht. Om 7 uur hollandse tijd ben ik weer gaan rijden. De Forth Bridge was van deze kant gratis, maw geen tollpoortje of wat dan ook gezien. Op de Schotse grens nog even gestopt op een parkeerplaats die eerder voor gewone auto’s was dan voor vrachtwagens, gelukkig was het rustig … ik was de enige en er stond een karretje waar je hotdogs en hamburgers kon kopen. Met die man nog even een praatje gemaakt, hij bleek ex-chauffeur te zijn en had veel van Europa gezien …. waar ik echter moest gaan laden daar kende hij de omgeving niet! 
Het laadadres was gelukkig gemakkelijk te vinden en ik was netjes op de afgesproken tijd aanwezig.
Het laden gebeurde redelijk snel, twee adressen Denemarken. Na geladen te hebben ben ik naar de boot gereden in Newcastle. Daar was het even zoeken want het stond nou niet erg duidelijk aangegeven waar je met je vrachtwagen naar toe moest. Net op het laatste stukje voor de boot wordt het onduidelijk en aangezien ik niet onder een balk doorkon van 3 meter hoogte ben ik maar verder gereden en heb het gevraagd waar de bussen voor de Terminal staan. Ik bleek vlakbij te zijn en zo kwam ik op het terrein uit waar je moet wachten voor inscheping. Hier kwam ik een Nederlandse chauffeur tegen van een lengte transport (24 meter lang wat ik me kan herinneren) met hem heb ik koffie gedronken in de hal van de DFDS Terminal en zijn we zo tegen een uur of 3 onze papieren gaan halen. Ook moet je met je auto over een weegbrug voordat je aan boord mag.
Dit keer heb ik samen met nog twee andere chauffeurs in het Blue Ribbon Restaurant gegeten. Het andere restaurant was overigens niet open en er zaten maar ongeveer 400 personen aan boord. Het was dus erg rustig … normaal kunnen er 1.400 mensen aan boord zijn.
De terugvaart was ook erg rustig, hoewel het aan land toch behoorlijk waaide heb ik op zee niets gemerkt. De Queen is dan ook een groot schip en over het algemeen heb ik geen last van zeeziekte … nog nooit geweest gelukkig.
