Ladytrucker

Maandag hoorde ik van een collega, terwijl ik stond te lossen in Amsterdam … dat het bij de Q8 op Europoort nogal uitliep. Technische problemen en alle wagens konden alleen maar over EEN pomp geladen worden, auto voor auto dus zou daar geladen worden. Aangezien het laden incl 2x wegen zo’n kleine 40min minimaal in beslag neemt houdt dat zeer lange wachttijden in.

Nou ja, overmacht … wat doe je eraan?

Ik dus toch naar Europoort gereden en mij aangemeld … telefoonnummer bovenaan op de papieren geschreven zodat ze me konden bellen wanneer ik kon gaan laden. Je kunt inderdaad wel zeggen morgen kom ik terug ….. maar hoeveel heb je er dan voor je a minimaal 40min?

Dinsdag zou ik ook twee ritten Amsterdam hebben …. en aangezien dinsdag ook mijn laatste dag zou zijn bij Verduyn … nou ja, ik had eigenlijk geen zin in allerlei technische storingen .. hihihi … tja, dat heb je niet voor het zeggen he.

Dinsdagmiddag stond ik er dus voor mijn tweede rit die dag … weer op Europoort dus … en nog steeds was de storing niet verholpen. 10 auto’s voor me!!! Wederom dus maar weer het telefoonnummer op het briefje geschreven en wat met mijn collega’s gaan staan praten.

En wat foto’s gemaakt natuurlijk.
Ik zelf was verderop gaan staan … dichterbij de portiersloge waar je je voor belading moet melden.

Helaas heb ik niet zoveel foto’s gemaakt .. en deze is ook niet 100% zoals ik zou wensen. Maar het geeft wel een indruk van de drukte aldaar.

Enfin zo rond een uur of 8 (ik stond er al om 14.00uur) kon ik dan gaan laden. Opeens mochten er meer gaan laden en zouden ze eerst alle wagens voor de 70/100 wegwerken. Toen was ik dus per direct aan de beurt … omdat een aantal chauffeurs verder op waren gaan eten. Die waren op dat moment dus niet beschikbaar om te komen laden…. mijn mazzel dus.

Aansluitend nog mijn vrachtje gelost op Amsterdam. Terwijl ik van de planner naar de zaak had mogen rijden … maar ja … ik stond al geladen op dat moment dat ik hem belde en had nog tijd om te gaan lossen. Tja, dan doe je dat toch nog even of niet soms?

Woensdagmorgen de auto ingeleverd op Hoofddorp. Toch een vreemd gevoel, wat mij al enige dagen parten speelde … eerlijk gezegd. Heb ik de juiste beslissing wel genomen en van dat soort gedachten. Enfin ik heb de beslissing genomen en nu ga ik er ook voor.
Had mijn oude werkgever echter een paar weken later gebeld … dan weet ik nog niet zo goed geweten welke beslissing ik zou gemaakt hebben. Inderdaad dit werk moet je een redelijke termijn geven en dan gaat het steeds beter en je wordt er handiger in. Dat is gewoon waar. En oke het kan gevaarlijk werk zijn want je hebt toch te maken met Bitumen die vervoerd worden op warme temperaturen van zo tussen de 180 en de 250Celsius, maar daar wen je aan.
Je moet blijven opletten … maar ook wat betreft het laden en het lossen … je wordt er bekwamer in. Zo gooi ik nu ook in een keer (na lossing) de slang in een keer in de bak terug!

Bij Verduyn vinden ze het ook erg jammer dat ik weg ben gegaan. MAAR een belletje is genoeg .. maw als ik wil kan ik zo terugkomen (mits er dan natuurlijk een auto vrij is) en dat geeft me toch een goed gevoel.

REYKJAVIK – In IJsland gaan donderdag een half uur alle lampen uit, zodat mensen naar de sterren kunnen kijken. Dat hoopt althans de IJslandse schrijver Andri Snaer Magnason, de initiatiefnemer van het project.

In de IJslandse hoofdstad Reykjavik en twee andere steden gaat in ieder geval de straatverlichting uit. Magnason moedigt mensen thuis aan in het donker te gaan zitten. Ondertussen zal een astronoom op de nationale radio de sterrenhemel beschrijven.

„Als de lichten uitgaan, hebben we een schitterende hemel”, aldus Magnason. Volgens de schrijver kunnen de 250.000 inwoners van de hoofdstad mogelijk het noorderlicht zien

Ik moest een lading Bitumen lossen in Lochem van de week en toen ik daar zo stond … het lossen duurt immers zo’n klein uurtje en in de zon zat viel mijn oog op een klein muisje wat vast zat in de Bitumen.
Hij lag daar maar zo … dood!

Maar voor een ‘goede’ foto zag het er wel dramatisch uit … dus haal ik mijn camera uit de auto en schiet een paar foto’s.
Tevreden met mijn opname’s leg ik de camera terug in de wagen.

En dan als ik weer op het muurtje zit … en het muisje nog eens goed bekijk blijkt hij dus nog te leven!!! Verroest … heb ik het weer denk ik nog … Wat te doen?

Zo’n diertje moet je toch uit zijn lijden helpen ….
Maar hoe?

Straks als de wagen leeg is de slang erover laten uitlekken … NEE bah dat kun je niet maken!!! Da’s nog meer leed toebrengen …. liqie hoe kom je op dat idee?!!!

Dus heb ik een grote steen gezocht en het diertje uit zijn lijden geholpen.

Tja, het kan verkeren he?

Het werk bij Verduyn bevalt me steeds beter … dwz ik krijg het beter onder controle; laden en het lossen. Het rijden is absoluut geen probleem. Maar met laden en lossen gaat het dus steeds beter, dat moet je onder de knie zien te krijgen en je eigen handigheidjes zien te vinden.

Ook heb ik nu bij mijn vaste wagen een kortere en dus lichtere … beter handelbare losslang.
Dat maakt het werk ook een stuk eenvoudiger, deze slang kan ik dus gewoon zonder veel moeite optillen en in de bak terug leggen.

Het werk is goed te doen en ja ik vind het ook steeds leuker worden. Gewoon omdat je het meer en meer beheersd. En heet is ondertussen ‘warm’ geworden …
Bitumen worden namelijk vervoerd zo rond de 180 a 200Celsius en soms nog warmer.
Maar dat zijn zaken waar je dus aan went. Net zoals met boven op de tank staan.

Ik werd dus door een oude werkgever gebeld met de vraag of ik terug wilde komen.
En daar heb ik een weekend en twee dagen sterk over na moeten denken.

Ik heb de knoop dus doorgehakt en ga daar terug werken. Maar ‘ts geen gemakkelijke beslissing geweest en ik heb er dus goed overna moeten denken. Ook op de langere duur; welk werk hou ik langer vol? Maar ook de aard van het werk … in de zeecontainer heb je het gewoon rustiger … is mijn gevoel dan. Immers als je ergens twee a drie uur voor een doc staat heb je even rustig de tijd voor jezelf. In het tankvervoer ben je toch meer bezig met laden en lossen; vooral bij het lossen onder druk kun je eigenlijk alleen maar even weg bij je wagen als alles goed loopt en dan nog maar om even een bakkie pleur te halen in de kantine.

Het is dus zo als die oudwerkgever niet had gebeld was ik natuurlijk bij Verduyn gebleven.
Maar ook dat ik een contract had tot 31dec heeft meegespeeld … ik bedoel je gaat denken he! Wat komt daarna … en mocht je contract niet verlengd worden zou ik dan terug gekund hebben naar mijn oude werkgever of niet meer? Je weet het niet dus.

Ook heb ik natuurlijk met Verduyn gesproken … die wilden mij dus graag houden.
Maar de beslissing moest toch van mij komen.

De balans is ietswat doorgeslagen richting de containers … maar ook weer niet zeer veel.

Een collega van mij stond met panne bij een Bp station. Hij had nog net het tankstation kunnen bereiken en ik werd via Hoofddorp erop uit gestuurd om hem uit de brand te helpen; dwz de Actros onder de Tanktrailer uit te halen en de MAN ervoor te zetten.

Op Hoofddorp dus een trekstang meegevraagd (&gekregen natuurlijk). En ja, onderweg natuurlijk veel files waardoor het allemaal nog langer duurde. Dat zul je altijd zien!

Daar staat onze Actros … ik keer mijn trekker en zet hem voor zijn wagen. De trekstang haal ik van het chassis (met klein spanbandje vast) en toen kreeg ik dus het klepje van de MAN niet open (waaronder zich de pin bevind voor de trekstang aan vast te maken) … hm … en met enig ‘geweld’ lukt het me ook niet. Aan de overkant staat iemand met een MAN pauze te houden, die zal het wel weten dacht ik. En ja hoor … met even wat gepruts heeft hij hem open en kunnen we aan de slag: met zijn drieeen dus!


Maar nu lukt het nog niet … De Actros staat zonder lucht en beweegt geen centimeter!!!

Dus de trekstang maar weer losgemaakt en dmv mijn MAN de Actros lucht gegeven door de luchtslangen van beide trekkers met elkaar te verbinden. Even zijn we een obstakel dus voor verkeer wat de parking wil verlaten maar dat duurt hooguit een paar minuten en iedereen heeft gelukkig dat geduld.

De Actros is er onderuit en de MAN kan ervoor. Nog even wat persoonlijke zaken vanuit de Actros in de MAN leggen en we kunnen onderweg naar Hoofddorp.

Hier krijg ik mijn vaste wagen; ook een MAN maar dan nieuwer