Achteraf moet ik zeggen dat het me allemaal is meegevallen. Voor het Links rijden was ik niet bang, dat had ik immers al bij Gebroeders Boon gedaan (schotland) … en dat voelt mij natuurlijk aan. Wel moet je vooral op rotondes ERG oplettend zijn!!!
Je zit namelijk voor een goed zicht toch aan de verkeerde kant van je cabine … en ik moet zeggen dat men (luxewagens) er toch minder rekening mee houden dan een aantal jaar terug tenminste toen ik bij Boon reed kan ik me herinneren dat men je toch wat meer ruimte gaf … wellicht is dit ook het verschil tussen Engeland en het toch rustigere Schotland?
Helaas komen we daarna in een lange file wegens een ongeval … we horen op de radio dat iedereen omgeleid gaat worden … maar als wij dan ter hoogte van het ongeval zijn kunnen we toch doorrijden. Nou ja, ‘doorrijden’ is een groot woord .. doorkruipen is een betere uitdrukking.
Door dit ongeval verliezen we ruim twee uur aan rijtijd. We stoppen dan ook om 22.00 uur bij truckstop “Toddington” die maar liefst 14 Britisch Pounds kost om te kunnen parkeren!
Echt belachelijk die tarieven die men durft te vragen …
De volgende morgen om even over 7 uur in de ochtend zetten we onze reis door.
Nu verloopt het aardig maar ook hier komen we her en der in files terecht (werkzaamheden).
Om 10.40 Nederlandse tijd komen we dan bij de klant aan … waar twee collega’s op ons staan te wachten. Alle 4 de containers moeten immers BINNEN zijn alvorens men aldaar naar de Douane kon om ze vrij te maken (reden=document vraag me niet waarom overigens…) en daarna kon Ivar als eerste gelost gaan worden.
We zijn teruggeboekt op de boot die om 19.00 uur zal vertrekken …. sommigen van ons gaan dat dus niet redden … dat is al vroeg duidelijk. Want als je weet dat het lossen van zo’n container al snel een paar uur gaat duren en dat er maar een losdoc daarvoor beschikbaar is kun je wel uittellen dat je het niet meer gaat redden.
Ik maak van die gelegenheid gebruik (met toestemming van de klant) om het terrein te verlaten en naar de plaatselijke bank te lopen. Onderweg wordt ik echter door de planning gebeld dat ik moet SPOED moet terugkeren want ik kan gelost gaan worden … Michel’s container nu al leeg? Dat kan haast niet … toch zet ik er een flinke gang in. Terug aan gekomen bij de klant lijken mijn kuitspieren wel van beton … Michel’s wagen staat nog steeds voor doc 12 …
En ik blijk mijn wagen voor doc 3 te mogen gaan zetten … het bedrijf heeft een losploeg vrij en dus die kunnen met mijn wagen starten.
Echter het duurt nog bijna een uur voordat ze ook echt beginnen!!!
De nieuwe zomermode voor Engeland
Henri mag ook een uurtje of zo later zijn auto voor doc 12 neerzetten.
Hij is echter eerder leeg -snellere ploeg kennelijk- dan ik … en gaat al rijden. Wij zullen van Dover naar Calais varen en dus heeft hij nog wat rijuren voor de boeg. Op elkaar gaan zitten wachten heeft geen zin – en persoonlijk vind ik het ook niet erg dat hij eerder vertrekt.
Dan kan ik rustig mijn eigen rit rijden. En hopenlijk wat van de omgeving genieten (dus niet want je rijdt toch naar de boot ..)
Om 19.00 uur is mijn container dan ook leeg … en ik mag tot 22.00 uur rijden.
Om 21.00 uur vind ik het mooi geweest … nog een uurtje doorrijden heeft in mijn ogen niet zoveel zin en waar ik nu sta (Colsterworth) heb ik tenminste zeker een plekkie gevonden.
Al kost me dat een dikke 10 Engelse Ponden. Waarvan 4 pond gebruikt kan worden als maaltijdvoucher … hetgeen ik ook doe (lasagne).
Na 8 uurtjes rust vertrek ik richting Dover … zo kan ik tenminste voor alle drukte begint London voorbij zijn. Toch kom ik ook nog in een file terecht bij de DartfordBridge.
Om 9 uur kom ik in Dover aan … waar Henri ook al staat te wachten op de boot naar Calais.
Hij heeft 1 boot eerder dan ik, dus dat valt erg mee … door 8 uur te maken heb ik dus een uur op hem ingelopen, niet slecht … al is het natuurlijk geen wedstrijd.
Om 13.00 uur rij ik in Calais de boot af. Rechts rijden voelt het eerste half uur toch wel wat vreemd aan … vreemd genoeg.
Al met al een leuk ritje wat voor herhaling vatbaar is!
The white cliffs of Dover … maar zo wit zijn die dus nou ook weer niet … zouden een likje witte verf kunnen gebruiken als je het mij vraagt 
hier is de schade door de DAF alweer rijdbaar gemaakt, door met een heftruck en een ketting de ijzerenbumper weer naar voren te trekken
