Ladytrucker

Indrukwekkend.
Maar er spelen in het verkeer meer factoren mee.

En voor een automoblist mag dit GEEN reden zijn om te gaan denken dat die vrachtwagen wel op tijd stil kan staan … want afhankelijk van het bouwjaar?, ABS of niet? etc etc toestand van het wegdek …

Maar verbluffend vond ik het wel.

Nu nog een test met onze 50 ton TREINGEWICHT!!!
(in NL mag je totaal 50 ton wegen immers)

Bron: YouTube

‘Vermóedelijk niet kankerverwekkend’
Door FRANS BOOGAARD (journalist AD)

Huisarts Karel van Bever ging undercover in de Antwerpse haven en zag waarom arbeiders snel op zijn.
Op de vraag of hij op moeilijke momenten heeft overwogen ermee te kappen, valt een lange stilte: ja dus.

,,Maar dan ging ik toch weer verder. Ik wist dat het tijdelijk was. Dat ik daarna mijn huisartsenbestaan weer kon oppakken.’’

Karel van Bever, een jonge Vlaamse dokter, lid van een groepspraktijk in Zelzate, ging vorig jaar de Duitse schrijver/journalist Günter Wallraff achterna. Negen maanden lang, van november 2006 tot juli 2007, werkte hij undercover in de Antwerpse haven. ,,In mijn praktijk komen veel arbeiders. Hun gezondheidsklachten hebben vaak te maken met leefmilieu en arbeidsomstandigheden. Om daar meer zicht op te krijgen, wilde ik dat arbeidersbestaan van nabij meemaken.’’

Van Bever belandde via een uitzendbureau bij Katoen Natie, een logistiek bedrijf en één van de grootste werkgevers in Antwerpen. Van Bever: ,,Precies wat ik wilde. Günter Wallraff zocht de extremen op, wilde misstanden aan de kaak stellen. Ik wilde juist een groot, representatief bedrijf. Ik was niet uit op misstanden.’’

Uit medische literatuur, zegt Van Bever, is bekend dat laagopgeleide arbeiders gemiddeld veel sneller zijn ‘versleten’ dan hoger opgeleiden met een kantoorbaan. ,,Pak twee jonge mannen van 25. De arbeider krijgt na 25 jaar al gezondheidsklachten. Hij moet dan nog vijftien jaar werken en profiteert niet echt meer van zijn pensioen. De andere krijgt pas na víjftig jaar klachten. Hij werkt rustig door en geniet daarna nog probleemloos van zijn tien eerste pensioenjaren.’’

Bij Katoen Natie zag Van Bever hoe dat komt. De stress en concurrentie tussen werknemers onderling zijn moordend, de bescherming tegen gevaarlijke producten vaak niet afdoende. Ook regent het bedrijfsongevallen. Van Bever: ,,Interimkrachten zoals ik was, draaien rustig dubbele diensten om een vast contract te verdienen. Dat betekent: van zes tot tien continu doorwerken. Wettelijke bepalingen worden omzeild door de interims op twéé contracten te zetten. De vaste kracht voelt zich onder druk gezet en draait óók dubbele shifts. En vakbonden krijgen geen poot aan de grond. Door het bedrijf op te delen in eenheden van maximaal 49 arbeiders, is er zelfs geen ondernemingsraad nodig.’’

Van Bever moest bij Katoen Natie polymeerkorrels ‘ompakken’, door ze met grote trechters over kleinere verpakkingen te verdelen. ,,Saai en geestdodend werk. Bovendien is dat poeder heel fijn, je staat meteen in een stofwolk. Beschermkapjes houden lang niet alles tegen.’’ Zelf kreeg hij rugklachten, eczeem en tennisellebogen, maar veel klachten, weet hij als arts, manifesteren zich pas veel later. ,,Op producten stond: vermóedelijk niet kankerverwekkend. Maar dan nog: de blootstellingswaarden zijn berekend op acht uur per dag, niet op dubbele shifts.’’

Hij maakte ook een zwaar ongeval mee. Een collega die net zijn plaats had ingenomen, kreeg de losgeschoten vork van een vorkheftruck op zijn hoofd. ,,Ik riep meteen: ‘niet aankomen’, want iemand met een halstrauma kan bij de minste beweging verlamd raken. Later kreeg ik complimenten voor mijn optreden. Ik zei maar dat ik een EHBO-diploma had. Maar dan denk je: dat had ik ook zelf kunnen zijn.’’

Hoewel hij geen aanwijzingen zegt te hebben voor discriminatie, viel hem op dat bijna alle vaste contracten voor Belgen waren, de tijdelijke voor Turken en Marokkanen. De meeste arbeiders waren jong, vrijgezel of gescheiden. ,,Dit werk combineren met een gezinsleven is moeilijk. Gelukkig was mijn vriendin, toen zwanger, geduldig.’’

Van Bever werkt nu weer in zijn groepspraktijk van ‘Geneeskunde voor het volk’. Met vijf collega’s, gelieerd aan de linkse Partij van de Arbeid, waakt hij over de gezondheid van duizenden arbeidersgezinnen in de vervuilde Gentse Kanaalzone. Anders dan traditionele artsen hebben ze geen prestatieloon. De ziekenfondsen betalen een bedrag per patiënt, zij garanderen de zorg. Van Bever werkt er uit idealisme, maar waarschuwt zijn op schrift gestelde dagboekervaringen niet als politiek pamflet te zien. Toch heeft zijn werk bij Katoen Natie hem veranderd. ,,Een arbeider geeft echt alles. Mijn engagement om voor hen klaar te staan is er alleen maar groter op geworden.’’

Dokter in overall, uitgeverij Epo.

Wist je dat het ook mogelijk was om als passagier met een containerschip mee te kunnen?

In dit weblog vind je een beschrijving van Michael van der Meer die zo’n reis heeft gemaakt.
Ik vind zijn schrijfstijl leuk en er staan ook veel foto’s op .. echt een aanrader dus om te gaan lezen.

http://www.containershipping.nl/

‘n voorproefje

Tijdens de lunch, die bestond uit een soort zalmpaté, gans of eend met aardappelen, werd de kapitein rond 12:45 gebeld door de dienstdoende officier dat er een verdacht bootje was gesignaleerd.

Dit gebied, de Golf van Oman tussen Jemen en Somalië in, is een risicogebied wat piraten betreft. Er zijn hier soms kleine groepjes te zien van kleine bootjes, wat er uit ziet als een groep vissers, maar die eigenlijk ’s nachts actief zijn als piraten. Ze liggen dan een stuk uit de kust, zo’n 30-40 mijl, kleine en/of langzame schepen op te wachten.

Vandaar dat er op onze route zo weinig scheepvaart is. Een enkele grote containercarrier en af en toe een tanker, meer niet. De “veilige” scheepvaart route ligt een stuk zuidelijker, ver van de kust vandaan. Frankrijk (en waarschijnlijk nog meerdere landen) geeft daarom ook niets voor niets op om in de Rode zee, Golf van Aden, Midden-Oosten en de gebieden rond Sri Lanka en Indonesië/Maleisië veiligheidsniveau 2 te handhaven.

Grote, snelle containerschepen zijn voor piraten meestal geen doelwit. Ten eerste hebben de meeste containerschepen een hoog vrijboord (de hoogte tussen de waterlijn en het dek) en ten tweede ligt de snelheid van containerschepen vrij hoog. Deze twee redenen bij elkaar maken het voor piraten lastig om aanboord te komen. In dit gebied zie je ook veel kleine speedbootjes voorbij komen, die vaak tussen het eiland Socotra, Somalië en Jemen varen. Of dit nu ook piraten of een soort verkenners zijn, weet ik niet, maar waarom zou je anders de scheepvaartroutes op zo’n lange afstand doorkruisen. Hoogstwaarschijnlijk zijn het smokkelroutes.

Op veel schepen, waaronder ook dit schip, heeft speciale knoppen aanboord om met één druk op de knop de autoriteiten te waarschuwen wanneer het schip aangevallen zou worden. Eén daarvan zit op de brug, de plaats van de overige knoppen is geheim, dat weten alleen de kapitein en hogere officieren. Je kan zo’n knop vergelijken met een verborgen (stil) alarm knop in een bank of overheidsgebouw.

O ja, en er komt binnenkort nog veel meer over zijn zee-reis op zijn weblog te staan, want daar is hij druk mee bezig.

Bloemencorso
Bron: Telegraaf

NOORDWIJK/HAARLEM – Zeventien praalwagens, dertig luxe wagens, honderden vrijwilligers, een miljoen toeschouwers en ontelbaar veel bloemen. Het bloemencorso van de Bollenstreek beleeft zaterdag zijn 61e editie.

Het thema dit jaar is vakantie. Zo staat de wagen van de gemeente Teylingen helemaal in het teken van watervakantie. De praalauto van de Keukenhof is gericht op bestemmingen in het Verre Oosten en de ANWB heeft een wagen met als thema fietsvakantie.

De opgedofte wagens rijden een route van veertig kilometer. Deze begint om half tien in Noordwijk, voert langs steden als Voorhout, Sassenheim, Lisse, Hillegom en Heemstede en eindigt ‘s avonds in Haarlem. Daar zijn de praalwagens nog tot zondagavond te bezichtigen.

De organisatie rekent, mede door de goede weersverwachtingen, op een miljoen toeschouwers, onder wie veel buitenlandse toeristen.

BLOEMENCORSO 2008
Thema: Vakantie

Het Bloemencorso van de Bollenstreek rijdt op zaterdag 26 april van Noordwijk zijn 40 km lange route naar Haarlem. Niet zomaar wordt dit corso het gezicht van de lente genoemd, want geen corso kan zich meten met de unieke lentekleuren en geuren die dit omgeeft. Het thema is Vakantie.

De bonte stoet vertrekt om 9.30 uur vanaf de boulevard in Noordwijk naar Haarlem, waar het ongeveer 21.00 uur prachtig verlicht de Haarlemse binnenstad zal binnenrijden. Hier zijn de praalwagens nog tot zondag 27 april tot 19.00 uur te bezichtigen.

De optocht bestaat uit zo’n twintig praalwagens en wel meer dan dertig rijk met bloemen versierde luxe en bijzondere wagens, voorafgegaan door een feestelijke promotiekaravaan. Dit geheel uiteraard begeleid door muziekkorpsen. Langs de gehele route is er voldoende ruimte voor de vele honderdduizenden bezoekers.

Vrijdagavond 25 april rijdt het corso ook verlicht door Noordwijkerhout.

Zondag 27

In het echt .. helemaal bij de Haarlemmerhout omdat de stad openligt … alleen erg jammer dat de accu van mijn camera nou net leeg moest gaan …

En morgen bloemen-rausen dus
De praalwagens staan morgen elders in Haarlem en worden daar afgebouwd … Je kunt en MAG daar dan ook bloemen gaan plukken

Dus die locatie houdt ik nog even lekker geheim!!!