Ladytrucker

Morgen vertrekt het schip alweer vanuit Sedisfjordur naar Hanstholm en ik heb helemaal geen zin om aan te monsteren
Tja …het zit er dus al bijna weer op helaas.

Ik heb IJsland leren kennen als een ZEER (er zijn gewoon geen woorden voor) MOOI land. Het land van vuur & ijs, gelukkig heb ik niet dat vuur in de vorm van lava en uitbarstingen hoeven meemaken maar toch in een of andere vorm is ook het vuur altijd op IJsland aanwezig in de vorm van geotermische bronnen. Heel veel woningen worden op basis (heet/warm water) hiervan gestookt en er wordt ook energie uit gewonnen. Daarnaast wint men energie uit waterkracht, ook volop in IJsland aanwezig.

Tot nu toe heb ik ruim 3000 km gereden … en ik heb veel van het IJland gezien, maar nog lang niet alles. Mooie watervallen, waarvan er een flink aantal in de nabijheid liggen van Highway 1 overigens. Diverse mooie landschappen, ver gezichten, vulkanen, eeuwige sneeuw (en hopenlijk blijft die nog wel even liggen want je wordt echt niet vrolijk van global warming), gitzwarte stranden … vogels … en last but not least SCHAPEN!
Waarom ik schapen met grote letters schrijf? Nou die kom je namelijk vrijwel overal tegen en zeer vaak OP de weg!

De ringweg is overigens lang niet overal geasfalteerd en eigenlijk heeft dat wel een beetje zijn eigen charme. ??? Ja, in zekere zin wel het legt de nadruk op de rauwheid (wel mooi) en ruigheid van het landschap en het eiland zelf … en tevens herinnert het je er ook een klein beetje aan dat eigenlijk de natuur de baas is en niet andersom. Op deze ringweg is de maximum snelheid 90km/uur. Veel IJslanders zelf overigens rijden harder … vreemd genoeg wel en kennelijk blijven ze dat doen terwijl de prijs van de brandstoffen maar blijft stijgen. In de tijd dat ik hier ben is de prijs voor een liter diesel met ruim 10 ISK gestegen!
Hij staat vandaag op 192,8 kronen de liter … ik heb dan ook slechts voor 3000 ISK getankt. Je moet hier aan de pomp betalen en dan typ je in voor hoeveel geld je in je tank wilt stoppen!

Aangezien de IJslandse kroon op dit moment voor Europeanen tov de EURO gunstig is valt het prijsniveau me hier allemaal nog wel mee. IJsland is op dit moment prijzig maar nog niet duur te noemen = dit dus vanwege de gunstige koerst tov de Euro (met name als je met creditcard betaald of je geld bij het GWK in NL hebt gehaald , de Rabo had een minder gunstige koers).

GWK www.gwk.nl Koersconverter : 1.000 ISK = 7,14 !
Hij is dus kennelijk weer gezakt … voor mij alleen maar voordeliger dus
Een week terug stond hij op 7,25euro

Een natuurlijk mag ik de IJslandse paarden niet vergeten. Die kom je zo nu&dan ook LOS in het ‘wild’ tegen.
Ik ben niet gaan paardrijden, de meeste toertochten zijn voor gevordenden en dan zit je toch al snel een dag in het zadel.
Ik kan mijzelf nog geeneens een beginner noemen want ik heb ooit paardgereden in een diep diep grijs verleden … zo toen ik een jaar of 7 was. Dan kun je wel zeggen dat je geen ervaring hebt. Maar goed, dat is voor de volgende keer ..

Want ja die volgende keer komt er zeer zeker!!!

Zelfs paarden gapen GAPEN …. en dat al om 19u00 in de avond …

Stenentuin

Foto’s volgen … trage verbinding!

Vandaag heb ik nog een stuk in de buurt van Seydisfjordur gereden. Ik ben verder naar het zuid-westen gegaan langs de fjorden en de plaatsen: Eskifjordur, Reydarfjordur en Stodarfjordur.

Toegang 500 ISK

In Stodarfjordur heb je de stenentuin van Petra. Zij en natuurlijk ook een aantal van haar vrienden hebben een hele mooie verzameling stenen weten te vergaren. Alles stenen die je bij haar in huis en in de zeer mooi aangelegde tuin ziet liggen komen van Ijsland zelf. Daar was ik verbaasd over .. Want het zijn er zeer veel, veel verschillende soorten stenen bedoel ik en in allerlei kleuren en maten. Ijsland heeft dus zeer veel verschillende soorten gesteente. Misschien niet erg verwondelijk gezien het ontstaan van ijsland, maar ik stond er werkelijk van te kijken .. Gewoon te veel om op te noemen.

Ook de route naar deze plaatsen toe is heel erg mooi. Het landschap doet me sterk denken aan het decor van In de ban van de Ring van de schrijver Tolkien. Tolkien is dan ook vaak (en lang?) op ijsland geweest en heeft hier vanuit het landschap en natuurlijk de vele verhalen en saga over elfen en andere wezens zijn inspiratie opgedaan.

Ook ben ik in Helgustadir geweest, voordat ik natuurlijk bij het stenenmuseum was. Hier is een groeve voor dubbelspaat. Dat werd vroeger gebruikt voor onder andere microscopen. Het is een zeer speciale steensoort dus. De groeve is zelf al dicht en volgens mijn boek zou je naar die groeve toe kunnen lopen. Ik heb dus mijn auto geparkeerd maar de wandelroute was niet goed aangegeven ik heb maar een paaltje gezien en daarna geen tweede paaltje meer zodat je dus de juiste route zou kunnen volgen. Ook was de begroeiing vrijwel overal even dicht zodat ik het in een vroegtijdig stadium heb opgegeven. Ik was wel benieuwd naar dat dubbelspaat en hoewel je daar absoluut geen enkele steen mag meenemen zou ik, denk ik …mocht ik er eentje gevonden hebben het niet hebben kunnen weerstaan denk ik.
Op de terugweg heb ik nog een paar foto’s gemaakt van wat rode (visserij?) gebouwen met paars-blauwachtige planten ervoor. Dat zag er zo speciaal uit … daar ben ik dus even voor teruggereden.

Enfin in het museum van Petra heb ik dan toch nog enkele stukken van dit bijzondere materiaal gezien.
Bij haar ligt het in een afgesloten vitrine in het huis en ik denk dus dat het een zeer kostbare steen is.

It has been speculated that the Vikings used the light-polarizing property of Iceland spar, which they called sunstone (a different mineral than the gem-quality sunstone), to tell the direction of the sun on cloudy days, for navigational purposes

De tuin vond ik ook geweldig mooi. Zelfs narcissen en tulpen bloeiden er nog volop, dat komt omdat ze hier op ijsland een lange koude winter hebben gehad en dus is alles aan de late kant. Normaal bloeien de narcissen hier ook eerder.

Later vandaag kwam ik ook langs Breiddalvik, hier kun je ook een stenenmuseum bezoeken. Deze is echter niet altijd open en ik had het geluk dat de eigenaar zelf ook net kwam aanrijden. Ik had dus een persoonlijke rondleiding en hij heeft mij HEEL veel over de stenen en de vindplaatsen kunnen vertellen. Deze verzameling is weliswaar kleiner dan die van Petra, MAAR je krijgt er veel meer informatie bij.
OOK over het dubbelspaat die je bij hem wel kunt aanraken en er-door-heen kijken. EN hij vertelde me dat het slechts voorkomt op enkele plaatsen en 3meter diep onder de grond en dan nog in een strookje (zie het als een ader van dat spul wat door de aarde heengaat) van nog geen 30 cm breed.
3meter diep … stel je voor ik had de hele wandelroute kunnen volgen dan had ik dus nog niets gezien …. Toch?
Hij heeft ook grote plannen voor de toekomst, in de winter gaat hij hier hard aan werken en vanaf zomer 2009 kun je dus ook stenen bij hem kopen EN denkt hij er over na om ook georganiseerde uitstapjes te gaan doen met stenenzoekers!!!
Hij weet immers waar hij op moet letten, het kan zelfs zo zijn dat ik de meest mooie stenen onderweg heb gezien maar dan alleen de buitenkant en dus de ware steen missende. Ik bedoel je moet toch enige kennis hebben over waar je naar zoekt en als je dan een steen vind dat je hem dan ook herkent voor wat erin kan zitten!!!
En natuurlijk moet je sommige stenen dan in plakken zagen en polijsten wil je het überhaupt kunnen zien.
Of een steen kapot gooien en dan hopen dat er binnenin iets moois zit. Geen twee stenen zijn dus gelijk!

Na dit verhaal was mijn interesse dus gewekt en ben ik zelf ook eens gaan kijken wat ik zo in beekjes langs de weg kon vinden. Ik heb een paar kleine en best wel aardige stenen gevonden. Het begin van mijn verzameling?
Wie zal het zeggen…

Afgelopen vrijdag was ik al bij het vliegveld geweest om te informeren naar een vliegtochtje. Je hebt verschillende tochten en ik wilde graag naar het eiland Grimsey vliegen omdat ik over de ARTIC CIRCEL heen wilde zijn geweest. En ook zitten daar veel van die Papagaaiduikertjes en meerdere andere soorten vogels.

Helaas zat het er niet in zei de man achter de balie. En ook in het weekend zou het niets worden omdat ze dan met al hun vliegtuigen waren ingezegd rondom de Festiviteiten in Reykjavik. Tja, jammer dan … maar ik kon wel mijn naam en telefoonummer achterlaten.

Zondagmiddag of eigenlijk op de vroege avond werd ik gebeld of ik nog steeds interesse had en dat had ik natuurlijk.
Zo kon ik me rond 20u30 gaan melden op het vliegveld waar dan ook nog 8 andere mensen voor dezelfde rondvlucht zouden zijn.
Zij kwamen echter wat later aan zodat we om 21u op de startbaan stonden.

Hier dacht ik toch even wat een klein vliegtuigje voor 9 passagiers + 1 piloot .. als hij maar in de lucht blijft hangen en er niets gebeurt …. nee, ff zonder gekheid in een chessna met minder passagiers zou ik me op dat moment veiliger hebben gevoeld. En oke, zelfs ooit vliegles gehad in een Chessna … vandaar mijn vertrouwen dus ook.

Best wel een klein vliegtuigje overigens … groter dan een Chessna welliswaar, maar daar had ik me toch veiliger ingevoeld denk ik. Maar goed, ik had me aangemeld en was 100% van plan om mee te vliegen. En veel geluid dat de motoren van zo’n vliegtuigje maken zeg … niet te kort! De piloot was wel heel erg stipt in zijn pre-flight check. Hij had zelfs een lijst daarvoor … ai ai ai … maar goed, dat is zodat je geen fouten kunt maken. En als je stipt de lijst volgt (hetgeen ik zelf ietswat slordiger in zou worden denk ik en het stappenplan uit mijn hoofd zou gaan doen) kan je dus niets overslaan.
Wat dat betreft is dat dus een extra zekerheid.

Pre-flight check … zelf .. hm … ai .. zou ik hier wat makkelijker in zijn ‘vrees’ ik

Verbazingwekkend waren we snel in de lucht overigens. Eerst hebben we een rondvluchtje gemaakt over de omgeving en het meer Myvatn en later hebben we koers gezet naar Grimsey.

Vanuit de lucht zie je eigenlijk pas hoe groot alles is … daar kun je vanaf de grond niet echt een goede voorstelling van maken en het maakt van bovenaf gewoon veel meer indruk op je

Een van de Amerikaanse toeristen zat goed naar buiten te kijken en spotte een walvis en dat was dus de eerste keer zei de piloot achteraf dat een van de passagiers op zijn trips ooit een walvis had zien zwemmen. We waren Husavik, waarvanuit de walvissafari’s worden gehouden dan ook al voorbij. Ik heb de walvis echter niet kunnen spotten en voor we er erg in hadden zaten we al bij Grimsey in de buurt.

De landing aldaar was tegen de zon in wat voor de piloot denk ik wel hinderlijk was maar hij zette hem zeer keurig aan de grond.
Een stuk beter en een zachtere landing dan menig BOEING 747 piloot overigens

Aan deze kant van de wijzer sta ik dus Boven de POOLCIRKEL op 66graden 30′

Aan de grond gekomen werden we opgevangen door een jonge vrouw die op Grimsey leeft. Ze vertelde ons dat er kort geleden nog zo’n 130 eilandbewoners waren maar er nu nog slechts 90 overgebleven zijn. Ze leven met name van de visvangst en brengen hun vis aan wal via de ferry die 3x per week op Grimsey aanlegt. Dan komen ook toeristen mee en daar kan dan men zijn inkomen mee aanvullen. Er zijn zelfs twee guesthouses op het eiland en het eiland is echt niet groot of zo! Maar het is er wel zeer rustig en je kunt er volgens toeristen uit Slovenia prima vissen!

Het eiland heeft ook een schooltje met dit leerjaar slechts 11 schoolgaande kinderen, kinderen die ouder zijn dan meen ik 14 moeten hun scholing verder aan vaste land (het grote IJsland dus) gaan volgen aangezien ze die mogelijkheid niet hebben op hun eigen eiland. Nadat er ooit twee kinderen zijn verdronken heeft men ook een heus zwembad op het eiland waar de kinderen twee keer per week zwemles krijgen zodat dat nooit meer kan gebeuren en iedereen dus kan zwemmen.

Verder is er nog een winkel en een restaurant … en in de winkels heeft men ook een postkantoor. Ook staat er iets wat meer zuidelijk een kerkje op het eiland maar men heeft daar geen eigen pastoor die komt 4x per jaar vanaf IJsland zelf dus om een kerkdienst te leiden voor de rest van het jaar is de kerk altijd toegankelijk (zoals het hoort).

Maar natuurlijk kwamen wij vooral voor de vogels!
Op het eiland Grimsey mag je overigens geen kat of hond als huisdier hebben vanwege de vogels aldaar.
Het eiland is overigens slechts 5,3 vierkante kilometer groot en het ligt 40 km uit de kust en voor een deel dus BOVEN de POOLCIRKEL. Bij goed weer kun je heel goed de Middernachtzon aanschouwen maar wij moesten op een gegeven moment weer terug naar Myvatn.

Ik denk dat je even op de foto moet klikken, dan ga je namelijk naar Flickr waar ik mijn foto’s heb staan en dan kun je de foto op de maximale grootte bekijken. Dan zie je duidelijk een staart van een walvis de diepte in duiken.

OP de terugweg zag die Amerikaanse weer walvissen en de piloot vond het zelf ook wel grappig. Hij had nog nooit walvissen gezien … (heeft er vast&zeker niet op gelet dus) Er zitten er in dit gebied zeer veel namelijk, vandaar ook die Walvissafari’s vanuit husavik. Maar van bovenaf waren ze nog veel beter te zien. Het water is immers helder en je kunt ze dus in zijn geheel zien, niet alleen dus de staat of een stukje rug zoals ik op mijn Walvissafari heb gezien en overigens ook al een adembenemende mooie belevenis vond.

Helaas is zijn de foto’s die ik heb kunnen maken niet zo erg duidelijk, daarvoor zat ik net aan de verkeerde kant van het vliegtuig de passagiers die aan de piloot zijn kant zaten hebben het veel beter kunnen zien. Maar dit vind ik toch ook wel zeer gaaf.
Ik had mijn camera zo ingesteld staan zodat hij meerdere foto’s achtereen neemt. En een van die foto’s is de staart van de duikende walvis best aardig te zien, al zeg ik het zelf … maar je moet er denk ik bij geweest zijn om te kunnen weten hoe enorm gaaf dit is om dit zo mee te maken.

Super gewoon.

Het is hier 23u30 en nog steeds staat de zon boven de horizon!!!

Terug aan de grond en mijn bussie bij Jarbaosholar (soort blue lagoon) op de parking gezet maak ik nog even een paar foto’s.
Het is nu even na 24.00 uur en het is nog steeds licht … geweldig toch?

Hier ga ik vannacht slapen om zo rond 8u30 weer op te staan … en om 9 uur in het zwembad te kunnen liggen.
Jarbaosholar is een soort blue lagoon, maar dan toch een tikkeltje anders … maar wel lekker warm water. En bovendien kun je er GRATIS van het WIFI internet gebruik maken!!!!!

Maandag 23 juni 2008

Dit is dus grandioos!!!

Deze grotten met zwemwater vind je in de nabijheid van Myvatn.

Grjotagja

Van andere Nederlandse toeristen had ik gehoord dat ze de Grjotagja niet hadden kunnen vinden … toen ik dus achter bij een touringcar zag opduiken ben ik aan de kant gaan staan en heb me door die bus laten inhalen. In de hoop de grotten zo te vinden … ben ik toen de bus gevolgd en heb me op de parking aangesloten bij het gezelschap. Gewoon een beetje brutaal zijn he En inderdaad de grotten bleken echt nabij de weg te zijn. De gids legde uit dat het water nog te warm is en stak zijn voet erin om het goed te kunnen voelen. En inderdaad als je met je voet voelt is het water veeeeellll te warm.

Deze grot heeft twee ingangen; in de tijd dat de IJslanders er gingen baden was er dus een ingang voor de vrouwen en een ingang voor de mannen. Binnenin de grot kom je dan uit op een klein meertje … een hm .. tja, klein zwembad zal ik maar zeggen.
Het geeft een heel speciaal gevoel daar, want je zit in een grot die gevormd is door lava en hard gesmolten gesteente.

Ik heb het water met mijn hand gevoeld en toen leek het me kunnen …maar je weet niet wat er dieper voor’n temperatuur in het water is en die waarschuwing geeft mijn IJslandboek natuurlijk niet voor niets.

Helaas is het water om te kunnen baden nog te warm.
Aan het eind van de 70′ er jaren steeg de watertemperatuur er opeens van 40C naar ruim 60C waar je dus niet meer in kunt baden omdat dit veel te heet is. Sindsdien is het water wel weer afgekoeld maar het is nog steeds TE WARM om in te kunnen zwemmen.

Je moet hier wel goed kijken waar je je voeten neerzet. De ingang (en tevens uitgang) naar de grot toe is zeer stijl en sommige stenen liggen ook een beetje los zodat ze bewegen wanneer je je voet erop zet.

Direct daar in de buurt heb je ook een minder bekende grot. En overigens kun je de Grjotagja ook over het hoofd zien, ze staan namelijk niet duidelijk aangegeven en veel toeristen volgen dan ook direct de wandelpaden in dat gebied en zien de ingang van de grot over het hoofd.

Maar goed .. links van de grotten op een kleine parking daarnaast vind je dus nog zo’n grot. In deze zou je wel kunnen zwemmen zegt men en ze wordt ook gebruikt door enige IJslanders zelf. Ik kwam er een Nederlands echtpaar tegen die met hun eigen camper onderweg waren. Zij hadden dit gehoord van een IJslandse vrouw die er zelf ging baderen. Gelukkig voor mij had het Nederlandse paar wel een thermometer meegenomen en konden we dus de temperatuur van het water meten.

Ik had dat gedaan met de hand (ook al in de andere grot) en dat leek me best aangenaam. Echter wanneer je je voet erin steekt voel je wel dat het TE WARM is … maar hoe warm dat was de vraag.

Deze grot (die dus wel gebruikt wordt door de IJslanders) was maar liefst 44C!!!
Ik ken die IJslandse vrouw persoonlijk niet … maar voor mij is 44C echt wel TE WARM.

Storagja
Deze zijn als je het weet ook makkelijk te vinden. Er is eigenlijk bij deze wandelroutes geen echte parkeerplaats en dus rij je als je niet goed uit je doppen kijkt er zo voorbij. Na pak weg 300 meter kom je aan je rechterkant een stalen trap tegen die naar beneden het ravijn ingaat. het ‘ravijn’ is hier niet zo heel erg diep overigens … het is meer een spleet in de grond.
Ga je nog verder en loop je een stukje door de spleet dan kom je twee ingangen tegen in die naar de zwemgrot leiden.
De eerste is enkel en alleen met een touw te bereiken en dat leek me echt geen optie. Je moet er ook weer UIT kunnen komen immers.

De tweede is makkelijker toegankelijk, hoewel je je wel door de grot en langs stenen moet wrumen. Deze ingang heeft naast een touw ook een stalen trap het water in.

Echter ben ik er toch maar niet ingegaan. Ik ben immers alleen op reis en het leek mij gewoon niet veilig om daar in mijn eentje te gaan badderen. Want als er wat gebeurt … en je weet het nooit … dan is hulp dus niet nabij.

Maar o WAUW … wat had ik daar graag willen gaan zwemmen.

Zondag 22 juni 2008

Bij het meer Myvatn in de nabijheid ligt het Krafla gebied. Dit is een vulkanisch gebied wat recent, zeer recent nog vulkanisch actief is geweest. In de periode van 1975 t/m 1984 zijn in die periode een flink aantal aardbevingen geweest en maar liefst 9 vulkanische uitbarstingen.

Een warm meer … met zogenaamde HOTSPOTS!!! Deze Poolse toeristen (busje stond op de kleine parking met PL kenteken) negeren dus de waarschuwing! Maar echt ik heb het later aan verschillende IJslanders gevraagd, zij zouden hun leven er niet op wagen omdat er dus echt wel HOTSPOTS zich onder het water bevinden en je daar dus gekookt kunt worden als je niet uitkijkt.

Onder dit gebied bevind zich een grote magmakamer en deze magmakamer is verbonden met vele tientallen spleetzones waardoor dus ook warmte van het binnenste van de aarde kan ontsnappen. Het grondwater op die plekken wordt dus zeer heet en kan ook in zijn gasvormige toestand (=stoom) overgaan. In dit gebied zie je dat op vele plaatsen en de mens is zo slim geweest daarvan gebruik te maken.

Niet alleen waterpoelen om in te kunnen baden, waarvan sommigen sinds de vulkanische activiteit van de jaren ’75-’84 TE warm zijn geworden maar ook nog een aantal waar je dus nog wel in kunt baden en waarvan de temperatuur zo’n beetje om en nabij de 40C ligt.

Maar de mens heeft de stoom ook weten te bedwingen. Een zeer groot gebied is hiervoor aangewezen en nog steeds is men bezig met het uitbreiden van dit gebied. Soms kan het ook zijn dat een boorgat op een gegeven moment niet meer voldoet.
Dat kom allemaal omdat dit een actief gebied is. En men verwacht binnen 100 tot 500 jaar een zeer grote uitbarsting in dit gebied. Hoe ze dat uitrekenen weet ik ook niet … maar ze houden constant alles in de gaten en meten waarden waar die maar te meten vallen. In de tijd dat het gebied weer actief werd (met aardbevingen en uitbarstingen) is binnen no-time het hele gebied met ruim 2 meter omhoog gekomen (geleidelijk wel te verstaan!, met 6 tot 10 mm per dag en dat is veel). Nu nog steeds is dit grondgebied in beweging. De energie centrale is namelijk gebouw IN de Caldera van een zeer grote vulkaan! Doorsnede van de Caldera is ruim 12 km zo hoorde ik ter plaatse.

En de magmakamer bevind zich daar dus zo’n 6km onder het oppervlakte!
Je kunt bij de krachtcentrale een kleine rondleiding krijgen en ook wordt er een DVD gedraaid met meer uitleg over het gebied en de werking van de krachtcentrale. Dat is heel erg interessant en bovendien gratis, wat wil je als Hollander nog meer?

Eigenlijk vind ik het bijna niet te geloven dat je daar in een vulkaan staat … bovenop een grote magmakamer die als de vulkaan actief is zich kan vullen met 5 kubieke meter per SECONDE!!!

Kokende modderpoel in het solfatenveld van Namaskard

In dit gebied heb je veel bezienswaardigheden. Oa het solfatenveld (Namaskard) wat zich vrijwel direct langs de Highway 1 bevind. Dit zijn kokende modderpoelen en zwavelbronnen. Op een diepte van 1000meter heerst een temperatuur van ruim 200C, vandaar ook die stoombronnen en de stoom komt hier in dit gebied op meerdere plaatsen gewoon door het brosse gesteente omhoog. Een geweldig gezicht. Waar er echter van die modderpoelen zijn is het gevaarlijk gebied, daar mag je dus echt niet buiten de paden gaan want de grond is er niet hard genoeg om op te staan. Denk je maar eens in hoe dat zal voelen als je daar letterlijk door de grond zou zakken … ai ai ai ..

Viti